HIKAYE

Çok isteyince olmuyor diye istemiyor gibi yapıp evrene fake attım (Yine olmadı)

Author
Çok isteyince olmuyor diye istemiyor gibi yapıp evrene fake attım (Yine olmadı)

Hayatınızda her şeyin kötü gittiği bir dönem oldu mu hiç? Benim oldu.

O yıllarda Allah’tan birçok şey istedim ama hiçbiri olmadı. Bunlardan bir tanesi iş ve paraydı.

Üniversitenin ilk senesinde biraz parasızlık durumum, biraz da boş vaktim vardı. Bu ikisini de gidermek için ufak tefek bir işe girmek istedim. Ama o yaşta pek tabii elle tutulur bir tecrübem olmadığı için iş bulmak kolay olmadı benim için.

Ne ki iş görüşmesine gittiysem geri çevrildim. Herhangi bir iş filtrem de yoktu ha ne iş olsa yapardım. Zaten garsonluktan tut mağazacılığa, anketörlükten tut oto sanayiye kadar her şeye başvurmuştum.

Bu işlere neden giremediğime dair de kısa bir bilgi geçeyim. Kaç yaşına geldim hala damlatmadan çay taşıyamıyorum mesela. Kendi kıyafetlerimi bile düzgün bir şekilde katlayamıyorum. Anket manket hiç haz ettiğim şeyler değildir. Oto sanayide çırak olmak için de yaşım geçmişti takdir edersiniz ki. Sanayi dediğin karnesinde zayıf gelen lise öğrencisinin yaz stajı yeridir. Üniversiteye giden adamın ne işi var sanayide. Olmadı.

Dileklerim olsun diye evrene pozitif mesaj gönderdim, evren bana ‘siktir git’ dercesine dolu yağdırdı. Hani ‘Bir şey olmaz olmaz, tam vazgeçtiğinde olur’ gibisinden bir durum vardır ya. E ben de baktım çok isteyince olmuyor, istemiyormuş gibi yapıp evrene fake atayım dedim. Bir haftalık gidiş dönüş bileti aldım şehir dışında yaşayan bir arkadaşımın yanına. Hani iş güç aklımdan çıkmış gibi yapıp, ben tatildeyken işten telefon gelmesini sağlayacaktım. Telefonu alınca da ‘hay aq ya iyi ki bir şehir dışına çıktık hemen işten aradılar’ diye de üzülecektim güya.

Çok isteyince olmuyor diye istemiyor gibi yapıp evrene fake attım (Yine olmadı)

Edit: Aramadılar. Bursa’ya gittim, 1 hafta boş yapıp geri döndüm ama ne arayan oldu ne soran. Evrene fake atmak da işe yaramadı. İş bulamadığım yetmezmiş gibi Bursa’da da bir dünya para harcadım.

Bir de genciz o zamanlar, gönül kapılarımız da herkese sonuna kadar açık. Bir kızla iki muhabbet edince hemen hoşlantı duyuyor, kafamızda hayaller kuruyoruz. Sizi bilmem ama ben çok yapıyordum bunu o zamanlar.

İş ve para olarak yüzüm gülmedi, geriye aşk meşk işleri kaldı. Bari gönül işlerinde yüzüm gülsün Allah’ım diye temenniler içindeyim. Allah bana maddi olarak yürü ya kulum demedi belki ama okuldaki kızlara yürümeme mani olacak hiçbir şey yoktu. Yürüdüm ben de.

Yürüdüm ama boşa yürüdüm. Hiçbir sonuç elde edemedim. Kızın peşinden aylarca koştum ama kız bana yüz vermedi.

‘Vermez tabii’ diye lafa girdi boş beleş bir arkadaşım. ‘Kaçan kovalanır olum, kızları çok şımartma’ dedi. Ben de bok varmış gibi hemen atladım ‘aslında haklısın kardeşim’ diye. Evet çok kolay gaza gelirim ben.

Arkadaşımın bu saçma tavsiyesi üzerine kendimi geri çektim kızdan. Aklım sıra kız benim değerimi anlayacak, bu sefer o benim peşimden koşacaktı. Yine evrene bir fake atma durumu vardı anlayacağınız.

Edit: Koşmadı. Koşmayı bırak başka bir sevgili buldu. Sonuç olarak ben işsiz, parasız ve sevgisiz kalmıştım.

Bari okula ağırlık vereyim de notlarım güzel gelsin dedim ama o da olmadı. 2,5 altı ortalamayla dönemi bitirdim.

2,5 alt deyince aklıma geldi. O dönem iddaa bahis oynayarak para kazanmaya çalıştım ama ne yazık ki cebimde kalan son birkaç kuruş da iddaa bayilerinde heba oldu gitti.

Ama dediğim gibi bu birkaç aylık kısa bir dönemdi. Daha sonra sevgilim de olacaktı, işim de param da. Sadece her şey zamanı gelince olur arkadaşlar. Evren mevren boş iş bunlar.