GÜNDEM

3 Aralık Dünya Engelliler Günü

Author

Hepimiz birer engelli adayıyız. İnsanız ve yaşamadan ya da yakınlarımızda görmediğimiz sürece farkına varmıyoruz. Ben aslında engelliyim ancak benden daha fazla düşünülmesi gereken insanlar olduğu kanaatindeyim. Benim 4 yaşındayken yaşamış olduğum bi kazadan dolayı sağ gözümdeki görme yetimin %95’ini kaybettim. Ancak bu beni hayattan soğutmadı ailemin ve sevdiklerimin desteğiyle tam tersi başarılması zor şeyleri başardım. Hayalimdeki üniversiteyi kazandım ve sevdiğim mesleğin sahibi oldum. Geçtiğimiz aylara kadar çaba sarfederek işimde en iyi olmaya çalıştım ve başardığıma inanıyorum. Geçtiğimiz aylarda işim gereği çok tehlikeli işimiz olduğu için büyük bir kaza geçirdim çok şükür ki sol ayak bileğimdeki kırıkla atlattım. Operasyon geçirdim ve Yaklaşık iki aydır çalışamıyorum bir kaç ay daha da çalışamayacağım, çünkü tedavimden dolayı üzerine basmam yasak ve koltuk değneği yardımıyla yürümeye çalışıyorum. Bu süre zarfında çok düşünme fırsatım oldu ve bir engelli adayı olarak engelli olan kardeşlerimizin yaşadığı tüm zorlukların farkına vardım. Aslında herşey bir anlık ve her an engelli adayıyız.mesleğim nedeniyle değneklerle yürümeye başladıktan sonra günlük yaşamda onların yaşadıkları zorlukları çok daha iyi anlamamı sağladı. Bikaç örnekle yaşadığım binanın girişinde yaklaşık 15 basamaklı merdiven var ve dışarıya çıktığım zaman bu basamaklardan inip çıkmak benim için gerçekten çok zor oldu, aslında proje aşamasında düşünülen rampa vb. kolaylık sağlayan yapılar uygulamada göz ardı edilerek yapılmıyor. Özellikle bu konuda belediyelerin gereken özeni göstermediğini ve kolaylık adı altında zorluk yarattıklarını gördüm. Belediyede bi işlem için gittiğimde otoparktan yukarıya çıkan asansör mevcut ancak çalışmamasından dolayı merdivenlerden ya da rampayı tırmanarak bina girişine gitmek zorunda kaldım ve benim için hiç kolay olmadı. Kaldırımda yürümek ise daha büyük zorluk araçların parketmesi için küçültülen ve düzensiz yüksek kaldırımlardan dolayı zorlu maraton koşularını andıran macera başlıyor. Ama en büyük macera insanlarımızda ve düşüncelerinde başlıyor. Engellilerin kullanımı için tahsis edilen asansörlerde en son yer verilen siz oluyosunuz, aslında sizin kullanmanız için yapılan asansörlere sizi mecburiyetten alıyormuş gibi saygısız bir davranış sergiliyorlar. Aşağıdaki fotoğrafta olduğu gibi.

3 Aralık Dünya Engelliler Günü

En tehlikeli macerayı ise karşıdan karşıya geçiş anında yaşıyorsunuz. İki defa ezilme tehlikesiyle karşı karşıya kaldım. Bende araç kullanıyorum karşıdan karşıya geçen engelli değil yayalara yol vermek yetişeceğiniz yere ne kadar geciktirebilir ki en fazla bir dakika gecikirsiniz. Ama düşünceli insanlarımızdan da bahsetmemek olmaz. Benim karşıdan karşıya geçebilmem için arabasıyla trafiği kesen şoför için, asansöre binmem için bana öncelik tanıyan ve her konuda yardımcı olmak için çaba sarfeden insanların bu kadar zorluk olmasına rağmen tebessüm etmemizi ve mutlu olmamızı sağladıkları için ENGELLİ ADAYI olarak TEŞEKKÜR ETMEK isterim.

Sonuç olarak hayatımızdaki herşey saniyelik ve her an herşey başımıza gelebilir. Hayatımızı sadece BEN değil BİZ olarak düşündüğümüzde herşey çok daha güzel olacaktır. Yalnızca yılda bir gün değil hergün hatırlamamız gereken gün olması dileğiyle...