Tolstoy'a Sinir Olmak

Victor Hugos
Author Victor Hugos
Collection .
Tolstoy'a Sinir Olmak

Geçenlerde Tolstoy'un İtiraflarım adlı kitabını okumaya başladım. Söylemeliyim ki kitap okumayı pek sevmem, eskiden okurdum aslında klasikleri çok severdim Dostoyevski'yi çok severim. Dosto'yu sevmemin nedenine değineyim ki Tolstoy'a neden gıcık olduğumu bilesiniz.  (EVET DOSTO EMMİ OĞLUM OLUR KENDİSİ)

Dosto'nun Yeraltından Notlar diye bir kitabı var bu benim hayatımda okuduğum en iyi kitap sebebi sürükleyici olması süper bi hikayeyi konu alması falan değil, zaten öyle bir durumu da yok kitabın. Dosto kitapta kendini anlatıyor ama öyle bir anlatıyor ki öyle ezik öyle sinir bozucu bi tipmiş ki.. Hani yakın arkadaşlarınla zaman geçirirken yanınıza salağın biri gelir ve sinir olursunuz ya onun o boş mal mal bakışından. (Napıyosun ya İtin g*tüne soktun adamı diyeceksiniz demeyin!) Aslında Dosto ne kadar itici bir tip olduğunun farkında ve bunu kitaba çok net bir şekilde yansıtıyor. Kitabı okurken hem yazık diyorsunuz hem ne salak bi tip ya diyorsunuz sonra bide dönüp helal olsun kendisini tüm dünyaya tüm ezikliği ve çaresizliğiyle anlatmış diyorsunuz.

Şimdii gelelim Tolstiriğe ...

Tolstoy bu kitabında şunu anlatıyor;

Öleceğini bilerek yaşayanların aptallığına, hayatın hiçliğine, yaşamanın saçma olduğuna, hayatın anlamsızlığına, öldüğünde bir hiç olup gideceğin için -yazarın tanrı inancı yok ki benimde yok- mücadele verip yaşamın anlamsız şartlarına ayak uydurmanın aptallık, saçmalık vs. olduğunu savunurken, intihar edenleri bu yaşamın gerçeklerini gören en erdemli şekilde ölme seçeneğine başvuran insanlar olarak niteliyor. Yazar sürekli Süleyman, Schopenhauer ve bir kaç tanınmış önemli kişilerden alıntı yaparak fikrini destekliyor. NEYE GICIK OLDUM?

Sorun fikrini savunmasından ziyade savunurken diğer tüm insanlara aptal muamelesinde bulunması, bu fikri kanıtlamışcasına çok araştırdığını özellikle vurgulaması sanki bir iki ayda tüm bilgiye ulaşmış da konunun en bilge insanıymış gibi davranması beni rahatsız eden kısım.

Bende bir din ya da tanrı inancına nail değilim, ölümden sonra hayat olması fikri mantıklı gelmiyor, ama öleceğimi bildiğim halde vizelere hazırlanıyorum, notum kötü gelirse ağlıyorum, geleceği düşünüyorum, sevgilimle tartışıyorum, arkadaşlarıma trip atıyorum, kilo almaktan korkuyorum, spor yapıyorum sanki yaşlanmayacak ya da ölmeyecek gibi.. Neden intihar edeyim ki? Hayattan zevk alıyorum, canım yaşamak istiyor, yemek yok diye annemle tartışmak istiyorum, eee APTAL MIYIM ŞİMDİ BEN?

Hayatımda duyduğum en saçma düşünceyi öylesine körü körüne savunmuş ki Tolstoy kitabı yarıda bırakıp bu yazıyı yazmak istedim :) (sonunu bi oku dimi kitabın, belki adam bi yere varmaya çalışıyordu :))

Şöyle bir araştırdım da Tolstoy Dosto'dan daha çok sevilen bir yazar sanırım ALLA ALLA YA :)

Be the first to like it!

Comments

People also liked

Related stories
1.Bernie Sanders To Run For President In 2020
2.Footballer Sala’s Body Returned To Hometown For Funeral
3.Students Walk Out In Climate Change Protest In UK
4.Fashion Models Wrestle With Debt
5.Should You Wake Up Early? Not Necessarily
6.Buying Into No-Buy
7.Failed Coup: Turkey Orders Detention Of Over 1,100 
8.Turning To Dog Faces To Minimize Bias In Hiring
9.Richard Gere, 69, Becomes Dad Again With Wife, 35
10.Chinese Investment In Reddit Sparks Censorship Fears
500x500
500x500