DIĞER

2:36, Temmuz 3'üncü

Author

Bok gibi sıcak bi günün serin mi pöfür akşamında acil servisin sekreter masasında uyanık kalmaya çalışıyorum. İnsana hayatı sorgulama durumu olur olmaz yerlerde gelmesi beyninin yaptığı küçük bir latife değil mi? Mesela şu anda şu konumda ne işi var dimi bu düşüncelerin kafamda. HİÇ.

GÜÇ NEDİR MESELA?

Hiç üzülmemek yorulmamak her soruna yarım ağızla alay ederek gülerken bi yandan kafayı sağa sola sallamak mı? ŞAPŞAL ŞEY HEHE  

Ya da cesaret korkmamak değilde korktuğun halde üzerine gitmek mi? bilemiyorum.

KORKUYORUM. isteyerek üstüne gitmiyorum. Yolum o tarafta sürükleniyorum. Tamam halledicem kardeş ama KORKUYORUM. Allahı olan bi el atsın vurduralım şunu. Ortalama 45 50 sene falan kaldı zaten. Ben de size yardım ederim. Gerçekten.

''yaptığım şeylerden asla pişman olmayacağım çünkü benim tercihim hepsi'' diye diye bok yoluna çevirdim yolumu. Sizde navigasyon varmı? Boğulmadan birinin farkedip ensemden sakince tutup çekip çıkarması gerekiyo. Yoksa yok güç neydi yok sevgi emekti diye diye kafayı yiycem...