DIĞER

Bütün yollar kendime doğru.

Lilas
Yazar
Lilas

Ne zaman şehirlerarası yolculuk yapsam hep bir hüzün.

O şehri terkediyormuşum gibi bir hüzün. Ki şehirler de nefes alırlar. Kimi zaman boğulurlar kendi içlerinde. Mutlu ederler, mutsuz ederler. Bazen kimseniz olmadığında, yalnızlık çöktüğünde içinize akşam üstlerinde hüznünü döken kara bulutlar gibi, şehrinize sığınırsınız. Sizi siz yapan yere. Ait olduğunuzu düşündüğünüz yere. Yürürsünüz ve bilirsiniz ki siz kendi içinizde bile kaybolsanız, o şehir sizi kaybetmez, kaybolmanıza izin vermez. Yağmur yağdığında anlarsınız ki üzgün. Eşlik edersiniz hüznüne elinizde kupa kahvenizle cam kenarında. Bu yüzden bir şehirden gitmek bir insanı terketmekten farksızdır. Aynı yaşanmışlık hep var olacaktır. Nerde ve kimle olursanız olun ne geçmişinizi, ne de acılarınızı çıkarabilirsiniz hayatınızdan.

Ne zaman bir insanı terketsem aynı hüzün.