EDEBIYAT

Kara Günlük

Birbaşına
Yazar
Birbaşına

Uzaktan mutlu görünen insanlarız ama hissettiğimizden dolayı değil mecburiyetten
Yada biz buna mecburmuşuz gibi düşünüyoruz. Anlatacak çok şey var ama ne anlayacak insan, ne de anlatmaya değer insan yok. Bazen de ne kadar haklı olursan ol son sözü hep kader söyler yada hayat mı diyelim bilemedim. Herkes olaya kendi penceresinden bakıyor bu noktada bakış açısı çok önemli bizim penceremizden görebilse herşey çözülecek aslında, içimizde yada gözümüzde büyüttüğümüz problemleri çözebilecek insanı bulabilsek sorun çözülecek aslında buda ruh eşini bulabilmek ile alakalı sanırım. Şimdi siz diyeceksiniz ki ne diyo bu yaa diye siz boşverin beni ilham perilerim geldi galiba buraya karalamak istedim bazı şeyleri başka türlü bu işin içinden çıkma ihtimalim yok çünkü, ha bu arada da ihtimal demişken hepimiz ihtimaller denizinde sürüklenip gitmiyor muyuz zaten ya batacağız ya da sıyrılıp kurtulacağız bu işin içinden. Elimizden tutacak bir yardım eli bekleriz hep çaresizce sanki karşımızda ki insan kendi sorunlarını çözmüşcesine. Kim bilir belki hayatınızda size yardım eli uzatıp, sizi o bilinmezlikten kurtarıp aydınlık yarınlara yelken açmanızı sağlayacak bir kahraman vardır eğer yoksa da umalım ki hiç ummadığımız bir zamanda çıksın karşımıza sevgiyle kalın...