DIĞER

Kıymetli

Demet Aydınlı
Yazar
Demet Aydınlı

Niye bu geceyi seçtim yazmak için bilmiyorum.Yalnızlık bile bu sefer bir parça daha fazla dokunmamıştı,anlamıyorum...

Çok uzun süre bekleyişlerimin bir özeti bu;içime sığdıramayıp taşırdıklarımın,kendime açıklayamadıklarımın,sabredişimin

yanetkileri...Ve üstü örtülü kalacak hep biliyorum,tanıyorum kendimi;zaman zaman çıkarıp okuyorum tüm karaladıklarımı!

bu acıyı her defasında göze alamam artık,hayatta 'sen' diye sadece bir kılıf kalmışken,adını taşıyorken,gülüşünü

tutuyorken,geçmişi iyi ezberlemiş...Ben mi,ben öncesi kadar cesur değilim.

evet,sen aşktın...bir an bile tereddüt etmedim.beni bugüne getiren içimin temeli , çocukluk kalbim!belki de hiç o kadar

derin yaşamayacak bedenim,ruhum,her bir yanım...Çok ta körü körüne yaşayamadan seni,çok ta gözümü karartmadan belki

değiştiremezdim kayıp gitmeni ellerimden.sadece ilk kez kafa tutuşumdun,diklenişimdin...bacak kadar boyum ,seni sonsuza

kadar sevebilecek kocaman yüreğimin hikayesidir bu üstü kapalı...

ilkim ve bu gidişle sonum!bu kadar süredir tutarlı tek tarafım yine sendin;hep sana benzettiklerim,senin adını taşıyan,

senin gibi bakan,senin gibi dokunan,senin gibi konuşanlar vardı ama hiç biri 'sen ' değilsin.artık sen bile sen

değilmişsin.BUnu kendime her itiraf edişimde bu hayattan biraz daha siliniyorum sanki!

bir paragraflığına rolleri değişebilir miyiz?pek sevmezsin sen bu durumu ama...o kadar hatrım olduğunu düşünüyorum.hani

'onu son kez görmeden ölürsem,gözüm açık gider' dediğin insan olayım ben kısa süreliğine,yıllardır beklediğin anların

efendisi...yanında eşin uyuyacak bile olsa gözlerini bana açıp bana yumacaksın,adın gibi eminsin buna.görmediğin

her gün günden güne nasıl değiştiğimi hesapladın hatta.en zor zamanları benimle olduğun anları hatırlayıp atlattığın,

benimle avunduğun...Şİmdi sen benim ait olduğum şehirde tam karşımda oturuyosun,çok hazırlıksızsın hiç bişey hayalindeki

gibi değil,yıllardır planladığın hiç birşeyi yapamamışsın.Ne hissedersin?hissettiğin şey ne kadar önemsenir ki...olmak

zorunda olduğun şey çok farklıyken.Halbuki parmakların tırnak uçlarına kadar titrer,masanın altında avuçlarının arasına

sıkıştırırsın büyük ihtimalle.ya korkarsın yüzüne bakmaya ya da inadına bakarsın rol kabiliyetin benim kadar gelişmişse.

gülümsersin dediğim her şeye,umrunda değilmiş gibi yaparsın.oysa boğazında kocaman bir öküz vardır,gözyaşlarını oyalarsın

bir yandan da...ve bunların karşılığında sadece eskiye ait bir bakış ararsın korka korka...seninle sigaramı paylaşabilirim

.o izmariti dudaklarına yaklaştırırken bile için titrer,kalbin hızlanır.bitsin istemezsin...ama o da biter,her güzel şey

gibi!Bitince usulca söndürüp saklarsın avcunun içine.ve gitme vaktim gelir hem sevinirsin bu işkence bitti diye hem de

kahrolursun için için...kalkar giderim dostça bir sarılıştan sonra...arkama bile bakmam,bakmayacağımı bilirsin.o yüzden

uzaklaşır uzaklaşmaz hıçkırıklara boğulursun,yüzünde gözyaşının fethetmediği yer kalmaz!kim bilir belki de en ucuz bu

şekilde atlatılırdı.ama sen çok büyük hesaplar verirsin kendine hep...

sana her yazdığımda bu son olacak diyorum...bu seni içimde taşıyış şeklim.bugünlerime böyle getirdim seni.son kez

dokunacakmış gibi,son kez duyacakmış gibi,son kez görecekmiş gibi,yeryüzündeki son sigaraymış gibi;el değiştirmiş,yarım

kalmış ve yarım dakika önce senin dudaklarına deymiş...Kıymetli!

Kıymetli