HIKAYE

AŞK HİÇ BİTER Mİ?

kelebek
Author
kelebek

İnsanlara ön yargı ile yaklaşmayı sevmem. Hiç yüzyüze gelmediğim ama uzunca bir süre ara ara mesajlaştığım biri vardı. Son zamanlarındaki ısrarlarına dayanamayıp, dün görüşmeyi kabul ettim. Aslında sıkılıp bir saat sonra bir bahane bulup kaçmayı planlarken, aslında ne kadar hoş sohbet eden biri olduğunu fark ettim. 

AŞK HİÇ BİTER Mİ?

Hele ki birde memleketini söyleyince iyice ısındım bu arkadaşa, açık açık da birbirimize ön yargılı baktığımızı ve aslında o da bu görüşmenin sıkıcı olacağını düşünmüş. Enteresan bir şekilde aramızda bir çekim oldu. Uzun zamandır erkeklere olan güvensizliğimden kaynaklı olarak kimseye bu gözle bakamıyordum. Şimdi bıraktım kendimi bu sulara, ya çok güzel bir duyguyu tekrar birlikte yaşayacağız, yada bir süre sonra tuttuğu elimi bırakıp yere çakılacağım. Ama ne diyeceğim biliyor musunuz? Bunu ben istedim, ben seçtim:)

Hani hep bir yerlerde bekler ya insan, hep bir kafasında vardır ama hiç su yüzüne çıkarmak istemez duygularını. Çünkü defalarca kırılıp, canı yanmıştır. Sonra görürsün ki aslında o kırılıp, canının yandığı yerlerde birikiyor anıların. Düşündüğünde bazıları seni gülümsetirken, bazıları da neden yaşadım bunları diye sorgulamaya yöneltiyor insanı. 

Geçmişime baktığımda ve şimdi ki aklımla düşündüğümde yaşadığım herşeyin bana iyi ve kötü bir şeyler öğrettiğini ve sonrasındaki hayatıma yön verirken bunların etkili olduğunu gördüm. Bazılarında ne kadar kendim olamadığımı, hep zorlamayla devam ettiğimi görürken, bazılarında gerçekten kendim olup kaybettiğimi fark ettim. 

Şimdi ne mi yapıyorum? Kendim gibi davranıyorum. İş hayatımda da, sosyal hayatımda da kendimim. En azından beni sevenlerin neden sevdiğini, sevmeyenlerin neden sevmediğini anlayıp, kimseye kendimi kendimden ödün vererek sevmelerine zorlamıyorum. Mutluyum, hem de çok... Kendiniz olduğunuz sürece hayatta herşey çok daha güzel...