KADIN

Berlin'de rakı kokusu

Yazar
Berlin'de rakı kokusu

Kelimeler kifayetsiz kalır ya hani, çok şey söylemek istersin de söyleyeceklerin layık değildir duyguları tarif etmeye… Yazarsın, sayfalarca yazarsın. Ağlarsın, binlerce gözyaşı ederinde. Sorular sorarsın kendi kendine. Cevabı Volkan Konak verir; belki Sıla, belki Cem Adrian... Özlersin, ah çekersin, sarhoş olursun. Nefesin kesilene kadar sarhoş olursun. Kar yağarken soyunup açık camın önünde diz çökecek kadar sarhoş olursun. Yapacak bir şey yoktur. Hayallerden vazgeçemezsin de, hani uzayıp da kopmayan sakız gibi, terk etmezler seni. Değmiyordur aslında; öküzün tekidir, odundur. Yapacak bir şey de yoktur yani, kabullenirsin. Zamanla kalkarsın ayağa, ‘‘toparlandım’’ dersin.

Aylar sonra bir gece bambaşka bir coğrafyada, bambaşka bir yaz gecesinde çekersin rakı kokusunu içine. Bir şarkı tetikler o eski seni.

Bir şarkı, bir koku, bir şiir…

Bir sigara…

O son sevişmeyi hatırlarsın,

Son kucaklaşmayı, son duygusal ama boş konuşmaları,

Son bakışını…

İtiraf edemezsin de kendine; özlediğinden değildir yazdıkların, hala seviyor olma ihtimalinden hiç değildir.

Çünkü sen güçlüsün.

Sen özlemiyorsun, çoktan atlattın.

Rakıdandır yazdıkların, şiirdendir.

Sen özleyip gözyaşı dökmezsin artık.

Hatırlamazsın onun mavi gözlerini.

Başkasına sarılırsın, geçer. 

25.05.14